zdjęcie wózek inwalidzki

Osoby niepełnosprawne mogą odliczyć od dochodu wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne oraz na cele związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Prawo to przysługuje również tym podatnikom, na których utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

    Warto jednak w tym miejscu przypomnieć, iż kwoty wydatkowane na rehabilitację mogą pomniejszyć dochód tylko w tym przypadku, gdy nie zostały sfinansowane:
  • ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
  • zakładowego funduszu aktywności,
  • Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia,
  • zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
  • lub nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Innymi słowy, podatnik nie może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, jeśli uzyskał dofinansowanie pokrywające w całości wydatkowane kwoty. Zdarza się jednak, iż przyznanie przez daną instytucję środki finansowe pokrywają jedynie w części koszty poniesione na rehabilitację lub wykonywanie życiowych czynności. W takiej sytuacji odliczeniu podlega różnica między kwotą wyłożoną przez podatnika z własnej kieszeni a uzyskaną kwotą dofinansowania.

Ulga na opłacenie przewodnika

Katalog wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne zawiera ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustęp 7a, art. 26). Ustawa ta wprowadza rozróżnienie na wydatki niepodlegające limitom oraz wydatki limitowane kwotowo. Koszty poniesione na opłacenie przewodnika dla osoby niewidomej lub niepełnosprawnej zostały zaklasyfikowane do tej drugiej grupy, co oznacza, iż podatnik może je odliczyć jedynie do wysokości określonej przez ustawodawcę - w 2012 roku była to kwota nie przekraczająca 2280 złotych.

    Ważne! Zgodnie z ustawą ulga na opłacenie przewodnika przysługuje tylko tym podatnikom, wobec których orzeczono stopień niepełnosprawności. Są to:
  • osoby niewidome z przyznaną im przez organy orzekające I lub II grupą inwalidztwa,
  • osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczone do I grupy inwalidztwa.

zdjęcie wózek inwalidzki 2

Kto może być przewodnikiem?

Ustawa o PIT nie precyzuje, kto może zostać przewodnikiem osoby niewidomej lub osoby z niepełnosprawnością ruchową (nie mówi też nic o tym, jakie ów przewodnik powinien mieć kompetencje). W rezultacie funkcje tę może pełnić każda osoba fizyczna, niezależnie od swojego wykształcenia, wieku czy też stopnia pokrewieństwa, łączącego go z osobą niepełnosprawną. Ponadto ustawodawca nie określił formy czy rodzaju umowy, jaka powinna zostać zawarta między stronami, cedując decyzję w tej sprawie na samych zainteresowanych. Tak więc ustawa o PIT daje osobom niepełnosprawnym dużą swobodę w wyborze osoby przewodnika oraz ogólnikowo określa sposób jego wynagradzania.

Ulgę trzeba jednak udokumentować
Owa ogólnikowość ma jednak swoje minusy. Z jednej strony art. 26 ust. 7c pkt 1 ustawy PIT stanowi, iż w przypadku wydatków na przewodnika nie jest konieczne posiadanie dokumentów potwierdzających ich wysokość, z drugiej strony - urzędy skarbowe żądają od podatników dowodów, iż taki wydatek został przez nich faktycznie poniesiony. Tak więc na wezwanie organów podatkowych podatnik musi przedstawić fizyczne dowody, które potwierdzą jego prawo do odliczenia - to znaczy, musi wskazać z imienia i nazwiska osobę, która pełniła funkcję przewodnika oraz uprawdopodobnić jej wynagrodzenia (za pomocą rachunków, przelewów bankowych itp.). Warto w tym miejscu przypomnieć, iż osoby uzyskujące dochód z tytułu pełnienia funkcji przewodnika, koniecznie powinny go wykazać w swoim rozliczeniu rocznym. Bywa bowiem, iż organy podatkowe sprawdzając poprawność deklaracji podatkowej osoby niepełnosprawnej, przy okazji sprawdzają również PIT przewodnika.

Jakie czynności wykonuje przewodnik?
Zdarza się również, iż organa podatkowe proszą osobę niepełnosprawną o określenie czynności, które wykonuje w ramach swojego wynagrodzenia przewodnik. Jeśli z odpowiedzi wynika, iż przewodnik pełni de facto funkcję opiekuna osoby niepełnosprawnej - czyli wyręcza ją w wykonywaniu codziennych czynności, np. w przygotowaniu posiłków, myciu itp. - fiskus może podważyć prawo podatnika do ulgi (jako że wydatki na usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zgodnie z ustawą o PIT stanowią odrębną kategorię wydatków).
Warto więc pamiętać, iż zgodnie z wykładnią Ministerstwa Finansów rola przewodnika ogranicza się jedynie do towarzyszenia osobie niepełnosprawnej – poprzez wskazywanie jej drogi lub oprowadzanie po jakimś terenie – w związku z wykonywaniem przez nią pewnych czynności.

Polityka Prywatności